ที่นี่คืออินเดีย ที่อินเดียคือโลก
เรื่อง/ภาพ ธรณ์ ธำรงนาวาสวัสดิ์
ผมโชคดีที่เคยเห็นอินเดียใน 2 ช่วงเวลา ครั้งหนึ่งตอนเป็นเด็ก ผมเดินทางไปแอฟริกา เครื่องบินต้องแวะค้างคืนที่เมืองบอมเบย์ (มุมไบในยุคนี้) ประสบการณ์จำได้ดีคือการเดินข้ามผู้คนนับหมื่นที่นอนเกลื่อนสนามบิน (อีนี่ ฉานมานอนตากแอร์จ้ะ) พอเข้าเมือง พักในโรงแรมหรูหรา เดินลงมากินข้าวเช้า ผมมองผ่านกระจกไปถึงรั้ว เห็นเด็กเปลือยกายตัวผอมโกรก กำลังจ้องดูไข่ดาวที่ผมกำลังจะตัก นอกจากกินข้าวมื้อนั้นไม่ลงแล้ว ผมยังจำฝังใจ ชาตินี้เราจะไม่ยอมไปอินเดีย แต่ชาตินี้ของผมแสนสั้น เพราะอีกยี่สิบกว่าปีต่อมา ผมจำต้องไปอินเดียอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ผิดจากครั้งก่อน ผมมองอินเดียด้วยสายตาของความเป็นผู้ใหญ่มากกว่าเดิม ผมเห็นมากกว่าเดิม และผมตัดสินใจไม่เหมือนเดิม ผมจะกลับไปอินเดียอีกครั้งและอีกครั้ง
อะไรคือเหตุผลที่ผมอยากไปอินเดีย? เพียงแค่ตอบคำถามนี้ ผมเชื่อว่าโควต้า 6 หน้ากระดาษคงหมดสิ้น ทั้งที่คำตอบยังไม่กระจ่าง แต่เนื่องจากผมอยากได้ตังค์ จึงพยายามเท่าที่ทำได้ โดยลองยกข้อด้อยของอินเดียที่ผมเคยคิดตอนเป็นเด็ก และคุณๆอีกหลายคนกำลังคิดอยู่ในตอนนี้มาแจกแจงตามประสบการณ์ที่ผมเจอ
1. อินเดียมีแต่ยาจกและขโมย
ผมยอมรับในเรื่องคนยากคนจน เพราะอินเดียมีคนกว่าพันล้าน จะให้รวยเสมอกันคงเป็นได้ยาก แต่ต้องลองคิดอีกสักนิด ยาจกขอทานไม่ได้มีทั่วทุกตารางนิ้ว ส่วนใหญ่จะรวมอยู่ในเมืองใหญ่หรือหน้าแหล่งท่องเที่ยวสำคัญ แต่เราไม่มอง เค้าก็ไม่ขอ เหตุการณ์ประเภทเด็กวิ่งไล่ยื้อแย่งเงินจากตัวเรา ปัจจุบันมีเหลืออยู่เพียงบางแห่ง
ผมไม่ยอมรับในเรื่องขโมย เพราะคนอินเดียจะไม่ขโมย ผิดความเชื่อตามหลักฮินดูอย่างร้ายแรง (คนอินเดียเคร่งศาสนาครับ) เขาอาจโก่งราคากับเรา อาจมีลูกเล่น แต่ไม่ขโมยครับ แม้โลกนี้จะมีปลาเน่าในเข่ง แต่อย่างน้อยผมยืนยันว่าผมได้ยินเรื่องนักเที่ยวไทยโดนจิ๊กโดนล้วงโดนปล้นในยุโรปและในอีกหลายประเทศ แต่ไม่เคยได้ยินนักท่องเที่ยวชาวไทยคนไหนโดนจี้ปล้นในอินเดีย
2. อินเดียมีผู้คนแออัด
ใช่ครับ แต่มีคำถามต่ออีกนิด แล้วไงครับ? ข้อเสียของคนเยอะ คือเราอึดอัดไม่จำเริญตา แต่ญี่ปุ่นมีคนน้อยเหรอ? ก็เปล่า เมืองจีนล่ะ? ก็เปล่าอีกนั่นแหละ ความต่างของคนอินเดียกับคนชาติอื่น คืออินเดียมีคนมากแบบหลากสีสัน ไม่ใช่ใส่ชุดสไตล์เดียวกันเหมือนแฟชั่นโลกยุคใหม่ เมื่อคุณเห็นถนนอินเดีย คุณอาจตาค้าง เพราะบางคนใส่ส่าหรีสุดหรู บ้างถือสามง่ามเป็นโยคีเดินอยู่เคียงข้าง ยังมีสาวสุดจ๊าบใส่แฟชั่นใหม่เอี่ยมจากฮอลลีวู้ด ผมยืนยันว่า ไม่มีถนนสายใดในโลก เท่าที่เคยเห็นมา จะมีผู้คนและพาหนะน่าดูชมเท่าที่อินเดีย
3. บ้านเมืองสกปรก ไม่มีอะไรให้ดู
ใช่ครับ สำหรับบางเมือง แต่ไม่ใช่แน่นอนสำหรับอีกหลายแห่งหลายเมือง ขอยกตัวอย่างนะครับ “ด้วยความบริสุทธิ์ของสัมภาระที่ใช้ก่อสร้าง และความสง่าของรูปร่าง ทัชมาฮาลสามารถท้าทายให้เอาสิ่งก่อสร้างทั้งหลายทั่วโลกมาเปรียบเทียบกัน ความงามของทัชมาฮาล หากมิใช่ความงามที่สูงสุด ก็เป็นความงามที่ไม่มีอะไรจะงามกว่า”
นี่ไม่ใช่คำพูดของผม เป็นข้อความจากบันทึกของนักเดินทางชาวยุโรป ผมยังมีอีกร้อยกว่าข้อความที่ค้นมา กล่าวถึงความงามของมหาสุสานแห่งนครอัคร ในฐานะนักเขียนที่ต้องค้นข้อมูลเป็นประจำ ผมยืนยันว่าไม่มีสิ่งก่อสร้างใดในโลก มีคำกล่าวยกย่องถึงความงามมากมายเทียบเท่าทัชมาฮาล ส่วนว่าที่นี่จะสวยหรือไม่สวย ต่างคนต่างใจครับ
และอินเดียไม่ได้มีแค่ทัชมาฮาล อินเดียยังมีอีกมหาศาล ผมเคยไปปราสาทหลายแห่งของยุโรป เคยไปป้อมสงครามครูเสด ไปป้อมในสก็อตแลนด์ ทั้งหมดนั้นอย่าคิดมาเทียบกับป้อมแห่งแคว้นราชาสถาน ไม่ว่าจะเป็นป้อมแห่งนครชัยปุระ นครโยธะปุระ (Jaipur) นครอุทัยปุระ (Udaipur) ฯลฯ ผมเคยคิดว่านครวัดนครธมมีลายสลักน่าอัศจรรย์ แต่นั่นคือฝีมือชั้นลูกศิษย์ หากอยากดูฝีมือบรมครู ลองไปวัดของศาสนาเชนในอินเดีย
อินเดียมิได้มีเพียงสิ่งก่อสร้างฝีมือมนุษย์ แต่ยังมีมหัศจรรย์แห่งธรรมชาติฝีมือเทพเจ้า เทือกเขาหิมาลัยในส่วนอินเดียงามปานสวรรค์ เส้นทางเดินป่าหลายแห่งปักใจนักนิยมไพรทั่วโลก
4. การเดินทางและโรงแรมไม่สะดวกสบาย
ใช่ แต่คุณไปไหนเอ่ย? บางเมืองในถิ่นที่ไม่เจริญ เป็นเรื่องปรกติที่รถจะบุโรทั่ง โรงแรมจะซอมซ่อ ก็เหมือนเราไปเที่ยวบางอำเภอที่ทุรกันดารของประเทศไทย จะหาโรงแรมสี่ห้าดาวจากไหนมาให้คุณนอน แต่ในทางกลับกัน ในถิ่นที่เจริญ ในแหล่งท่องเที่ยว โรงแรมย่อมสวยงามตระการตา และไม่ใช่แบบธรรมดา เช่น วังมหาราชาในราชาสถาน ข้อมูลที่ผมค้นมาล่าสุด โรงแรมหรูที่สุดในโลก อย่างน้อย 3 ใน 10 แห่ง อยู่ในอินเดียครับ
5. กลัวไม่ปลอดภัย
ภาพข่าวที่โชว์ไปทั่วโลก การโจมตีของผู้ก่อการร้ายในมุมไบ ย่อมทำให้หลายคนชะงัก นี่เป็นเรื่องของโชคชะตาครับ เพราะผู้ก่อการร้ายก็เคยโจมตีอเมริกา ลุยอังกฤษ และอีกหลายประเทศทั่วโลก ไม่เว้นแม้แต่บ้านเมืองเรา ในบ้านเมืองอื่นไม่มีผู้ก่อการร้าย ก็มีอุบัติเหตุนานัปการ เครื่องบินตก รถชน หรือแม้แต่ภัยพิบัติทางธรรมชาติ ญี่ปุ่นก็มีแผ่นดินไหวนะ ข้อนี้ขอเชิญตัดสินใจด้วยตัวเองจ้ะ
6. ไม่รู้ไปทำอะไร
ผมเชื่อว่า คุณผู้มีปัญหานี้ คงเป็นประเภทไม่ชอบเดินป่า ไม่นิยมศิลปวัฒนธรรม แต่ชอบช้อปปิ้งซื้อข้าวของ คุณกับผมมีส่วนเหมือนกันนะ (ผมชอบเดินป่าถ้าไม่เหนื่อย ชอบศิลปวัฒนธรรม แต่ผมก็ชอบช้อปปิ้ง ผิดด้วยเหรอ) หากคุณชอบซื้อของ แล้วคุณจะปฏิเสธอินเดียได้อย่างไร? เพราะประเทศนี้ซื้อของสนุกที่สุดในโลก ผมไม่ได้หมายถึงของตามห้าง แต่ผมหมายถึงของนอกห้าง ทั้งเสื้อผ้า เครื่องประดับ หินสี เพชรพลอย โอย...บานตะไท ในราคาที่คุณจะหนาว (อย่างน้อยก็ถูกกว่าตลาดนัดเมืองไทย เพราะเรานำเข้ามาจากอินเดีย) อย่าดูถูกว่ามีแต่ของห่วย เพราะอินเดียเป็นชนชาติแรกของโลกที่นำเพชรพลอยมาเป็นเครื่องประดับ อินเดียมีคนกว่าพันล้าน แรงงานย่อมถูก อินเดียมีความเจริญด้านหัตถกรรมหลายพันปี ฝีมือย่อมสืบต่อมาจากรุ่นสู่รุ่น ของดีราคาถูกหาได้แน่ที่อินเดีย ปัญหามีข้อเดียว คุณจะเลือกไม่หวาดไม่ไหว ผมเคยไปขอดูแหวนดูกำไล เขาขนมาให้ดูทีละกระสอบ แหวนสามสี่พันวง ดูกันทั้งคืนก็ไม่หมด
สรุปกันแค่นี้คงพอให้คุณตัดสินใจได้แล้ว สำหรับบางคนที่หลงกลผม เรามาดูกันสักนิด คุณเหมาะกับที่ไหนของอินเดีย? (ผมไม่ได้รับจ้างการท่องเที่ยวอินเดียมาหลอกคุณ ผลประโยชน์ของคุณผู้อ่านย่อมมาก่อนเสมอ นี่คือนโยบายของเนเจอร์ โอ้...ขอค่าเรื่องขึ้น)
ชอบทำบุญ–ทัวร์ไทยส่วนใหญ่ที่ไปอินเดีย ไปทำบุญเกือบทั้งนั้น ผมไปเดินตามงานเที่ยวทั่วโลก หรือเปิดหนังสือพิมพ์ จะเจอโปรแกรมประเภทนี้เป็นประจำ ปัญหาไม่ใช่เรื่องราคา เพราะถูกจนไม่รู้จะถูกอย่างไรแล้ว น่าจะเป็นมาตรฐานมากกว่า เลือกทัวร์ที่คุณเชื่อถือได้ และเลือกเวลาไปให้เหมาะ ไม่แนะนำการเที่ยวอินเดียแถบนั้นในหน้าร้อน
ชอบฮันนีมูน–อย่าคิดว่า อินเดียมีแค่ทำบุญ คุณอยากจูงเจ้าบ่าวไปเป็นสปอนเซอร์ ทำได้ครับ ทำง่ายด้วยล่ะ เพราะค่าใช้จ่ายในการเที่ยวอินเดียถูกกว่าเกือบทุกสถานที่ทั่วโลก ผมแนะนำว่าคุณควรไปราชาสถาน โดยเฉพาะเมืองชื่ออุทัยปุระ เด็ดดวงมาก ปราสาทสวย วิวทะเลสาบเจ๋งดี โรงแรมหรูก็มีเยอะ (ระดับโลกทั้งนั้น บางโรงแรมเป็นโลเคชั่นฐานทัพผู้ร้ายในหนังเจมส์บอนด์เชียวนะ) วังก็น่าเที่ยว ลงเรือชมทะเลสาบก็ได้ ของซื้อของขายก็มีเยอะ ใช้เวลาเที่ยวแค่ 4-5 วันทั้งทริป เหมาะกับการฮันนีมูนในยุคเศรษฐกิจตกต่ำ
ชอบศิลปวัฒธรรม–มีให้ดูมากจนบอกได้ยาก คุณควรไปเมืองไหน? สามเหลี่ยมอารยะ ราชาสถาน ถ้ำอชันตา ฯลฯ ขอเชิญเลือกตามชอบใจ ไปกันห้าทริปสิบทริปก็ไม่ครบหรอก
ชอบของแปลกใหม่–อยากให้เข้าไปในแคว้นราชาสถาน ตะลุยไปทั้งบิคาเนอร์ โยธะปุระ ไจซัลเมียร์ แต่ละเมืองล้วนแปลกตาน่าชม จะไปขี่อูฐนอนค้างในทะเลทรายก็ได้ (แต่สวยสู้ซาฮาร่าหรือจอร์แดนไม่ได้นะ) มีเวลาสัก 8 วัน เชื่อว่าคงใจสะท้านไม่น้อย หรืออยากให้ดุเดือดเผ็ดมันไปพาราณสี เดือดดีแน่นอน
ชอบธรรมชาติและสัตว์ป่า–ไปทางเหนือครับ มีภูเขาอยู่หลายลูก ที่นิยมกันสำหรับนักปีนเขาแบบประหยัด คือสิกขิม ป่าสวยมาก นกเพียบเลย หรืออยากดูเสือ ต้องไปรันธัมบอร์ในราชาสถาน ในอินเดียยังมีอีกหลายอุทยาน ขอเชิญค้นคว้าหาเอาเอง
ชอบเที่ยวแบบแค่พอเห็น–สามเหลี่ยมอารยะ เดลฮี-อัคร-ชัยปุระ คือเส้นทางสุดฮิตของนักเที่ยวไทย ที่ไม่ต้องการไปตามเส้นทางแสวงบุญ มีทัวร์มากมายให้เลือก ค่าใช้จ่ายสบายกระเป๋า หรือหากอยากไปเอง มีแพ็คเกจเพียบเลยครับ ทั้ง 3 เมืองที่ผมว่ามาเป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับพัทยา เชียงใหม่ ภูเก็ต ไม่ต้องห่วงเรื่องที่พักหรือร้านอาหาร
มีชอบแล้ว ควรมีไม่ชอบบ้าง ผมคิดว่า อินเดียไม่เหมาะสำหรับการพาเด็กไปเที่ยว เพราะเด็กคงยังไม่ซาบซึ้งถึงใจ รอให้เขาเป็นผู้ใหญ่แล้วค่อยไปเองดีกว่า อินเดียยังไม่เหมาะสำหรับการเช่ารถเที่ยว เหมารถสบายกว่า ไม่งั้นชนอูฐตายไม่รู้นะ แล้วก็...อินเดียไม่เหมาะสำหรับคนที่ชอบช้อปปิ้งในห้าง หรือไปเที่ยวเพื่อกลับมาเม้าท์กับชาวบ้าน เพราะคุณไปอินเดีย คุณกลับมาเล่าให้เพื่อนฟังไม่ได้หรอก คุณไม่มีทางบอกได้ คุณเจออะไรในอินเดีย ประเทศนี้มหัศจรรย์เกินบรรยาย
ขอส่งท้ายสักนิด กรุณาอย่าคิดดูถูกอินเดีย ที่ใดมีนรกสุดขีด ที่นั่นมีสวรรค์สุดขั้ว ประเทศที่มีคนยากจนไร้การศึกษาร่วมพันล้าน คือประเทศเดียวกันที่มีคนทำงานด้านคอมพิวเตอร์และคณิตศาสตร์ดีที่สุดในโลก (โปรแกรมและเว็บไซต์ที่เราใช้ ทำในอินเดียเกือบทั้งนั้น) ประเทศที่มีอัตราส่วนทีวีต่อประชากรต่ำต้อยที่สุดแห่งหนึ่งในโลก กลับเป็นประเทศที่สามารถสร้างหนังกวาดรางวัลออสการ์ 8 ตัว (Slumdog Millionaire ยุโรปออกตังค์ แต่ทีมงานกว่าค่อนเป็นอินเดีย)
คุณจะไปที่ไหนในโลกก็ไปได้ แต่ถ้าคุณยังไม่เคยไป “อินเดีย” คุณยังไม่เคยเห็น “โลก” ธรณ์คอนเฟิร์มครับ!
Traveller’s Guide
การบินไทยบริการเที่ยวบินตรงสู่ Indira Gandhi Airport ใช้เวลา 4 ชั่วโมงเศษ ยังมีอีกหลายสายการบินให้เลือก เช่น Jet Airways เวลาในเดลฮีช้ากว่าเมืองไทย 1 ชั่วโมงครึ่ง อาจจองแพ็คเกจในอินเตอร์เน็ต หรือไปตายดาบหน้า หารถเช่าจากเดลฮี ราคาไม่แพงกว่าเมืองไทย แต่ต้องดูสภาพรถให้ดี ตกลงให้ชัด อาจใช้บริการผ่านโรงแรม แพงหน่อยแต่ชัวร์
ติดต่อทำวีซ่าผ่านเอเยนต์ทัวร์ที่จองตั๋วเครื่องบินจะง่ายสุดครับ เดือนที่น่าเที่ยว พฤศจิกายน-กุมภาพันธุ์ และขอแนะนำให้กินของร้อนเข้าไว้เพื่อความชัวร์ ชาอินเดียอร่อยมาก นานหรือแป้งแผ่นบางก็เยี่ยมครับ อาหารชาติอื่นมีทั่วไป โดยเฉพาะอาหารยุโรป
ดูข้อมูลเพิ่มเติมที่ www.goldentriangleindia.net/delhi/index.html และซื้อหนังสือสิครับ “เมืองมหาราชา แดนฟ้าจรดทราย” และ “ขี่ช้างราชา เชิดหน้าชมวัง” รายละเอียดถึงกึ๋น สนับสนุนนักเขียนด้วยครับ
